پرن؛ اخترشناسی آنلاین: مقالات

جستجو پیرامون این موضوع:    
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]

لیلا خسرویان
 
چكيده
در این مقاله با استفاده از داده‌های ماهواره‌ی اس‌دی‌او در پهنای طول موج 171 آنگستروم  تصاویر متوالی از یک حلقه مورد مطالعه قرار می‌گیرد. پس از تصحیح و ارتقاع سطح تصاویر به منظور آشکارسازی وجوه ایستاده مغناطوهیدرودینامیکی نوع کینک لازم است در جهت موازی با محور حلقه از سلول‌ها متوسط‌گیری شود. از تصویر فضا-زمان بدست‌آمده پارامترهای مهمی همچون دامنه‌ی نوسان و دوره‌ی آن بدست آورده شده است. 
 
مقدمه
در دهه‌های اخیر با افزایش توان تفکیک فضایی و زمانی تلسکوپ‌های خورشیدی، نوسانات عرضی حلقه‌های تاج به صورت تئوری و مشاهده‌ای به طور وسیعی مورد مطالعه قرار گرفته است. اولین نوسانات فضایی حلقه‌های تاج در طول موج فرابنفش دور (171 آنگستروم) در محدوده دمایی 1-5ر1 مگا کلوین در سال 1998 توسط ماهواره تریس مشاهده شد و در سال 1999 اشواندن و ناکاریاکوف موفق به استخراج امواج ایستاده کینک شدند. بررسی‌های ماهواره‌های تریس و استریو نشان می‌دهد اغلب نوسان‌ها بوسیله یک فلر یا پرتاب جرم تاجی  ایجاد می‌شوند. نوسان‌های عرضی حلقه اغلب با یک فروپاشی سریع در مدت چند دوره دیده می‌شود، اما گاهی نوساناتی با زمان فروپاشی بالا نیز دیده شده است. این نوسانات نه‌تنها در یک تک حلقه بلکه در مجموعه ای از حلقه‌ها مشاهده می‌شود. این مقاله بصورت زیر سامان‌دهی می‌شود:
در بخش 2، عملیات پیش پردازش و آماده‌سازی بر روی داده‌های فرابنفش دور ماهواره اس‌دی‌او انجام می‌شود. در بخش 3، به منظور استخراج وجه سریع نوسان مغناطوهیدرودینامیک، تصاویر متوالی از یک حلقه مورد بررسی قرار می‌گیرد. در بخش 4 نیز نتیجه‌گیری ذکر شده است. ادامه

آروین صداقت کیش (ترجمه)
 
اخترشناسان درباره‌ی سیاهچاله‌های کوچک و ابرپرجرم چیزهایی می‌دانند.  اما چگونه طبیعت سیاهچاله‌های بزرگ را از بزرگ‌ترها می‌سازد؟
کمتر رازی در اخترشناسی به جذابیت سیاهچاله‌های ابر پرجرم و منشا تاریک‌شان است. اخترشناسان این پرسش‌ را مورد بررسی قرار می‌دهند که: چگونه یک شی با جرم بیش از میلیون‌ها یا میلیاردها برابر خورشید در مرکز یک کهکشان شکل می‌گیرد؟ یکی از جواب‌های ممکن را در «شب دوازدهم» اثر «ویلیام شکسپیر» می‌توان یافت: «برخی بزرگ زاده می‌شوند، برخی به بزرگی می‌رسند، و برخی را، دیگران ردای بزرگی می‌پوشانند.»
اخترشناسان می‌دانند که سیاهچاله‌های ابرپرجرم با جرمی از مرتبه‌ی میلیارد برابر خورشید آغاز نمی‌شوند، بلکه مرحله به مرحله با کهکشان میزبان‌شان رشد می‌کنند. در حالی که این موضوع عیب «بزرگ زاده شدن» را بر طرف می‌کند، هنوز این سوال را باقی می‌گذارد که چگونه یک سیاهچاله‌ی نسبتا کم جرم ممکن است «به بزرگی برسد»؟
 

حامد دهقانی

 

از آنجایی که فرهنگ اسلامی کشور ما با وقایعی که بر اساس تقویم قمری زمان‌بندی می‌شوند، پیوند خورده است، خواسته یا ناخواسته با تقویم قمری سر و کار داریم. در  تقویم قمری مبنای شروع هر ماه بر تشكيل ماه نو و طبق احکام اسلامی بر پایه رؤیت هلال ماه نو استوار است. از آنجایی که رؤیت هلال در مواقعی بسیار مشكل و حتی غیر ممکن می‌شود و در طول تاریخ رؤیت هلال توسط افراد غیر منجم نیز انجام شده است، اشتباهات فراوانی در تقویم قمری دیده می‌شود. لذا بررسی علمی ضوابط رؤیت هلال ماه و رصد هلال‌های بحرانی از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. در اینجا باید یادآور شوم که یک منجم بر اساس ضوابط موجود می تواند به صورت دقیق رؤیت‌پذیری یا عدم رویت‌پذیری هلال را پیش‌بینی کند. اما چگونه؟ ادامه

 

توئیتر کانال تلگرام اینستاگرام صفحه فیسبوک انجمن اخترشناسی شیراز